REUK actie

JEUK presents REUK

Voor de tweede keer dit jaar is JEUK gevraagd een bijdrage te leveren aan de gallerieroute Zwaanshals in Rotterdam. Dit keer geen 3 meter hoge naakte zelfprotretten, piemels tekenen of spuitbussen vermoorden, maar REUK. We moesten kiezen tussen 3 expositieruimtes waarvan er ééntje heel erg stonk. Geen van de deelnemende kunstenaars zag deze ruimte zitten…wij natuurlijk wel! We besloten allemaal een zelfportret te schilderen waarop wij een vies gezicht trekken zodat de ruimte onderdeel werd van het werk. De ruimte gaf ons de lucht, wij het gezicht.

JEUK wint AWARD!

Met ‘The making of…’ heeft JEUK de grote ‘Persistence Award’ weten binnen te slepen. Wat op het eerst oog was gedoemd te mislukken (nog bedankt Media Republic voor het leveren van de crappy camera) kreeg zowaar een verrassende wending (wederom bedankt Media Republic voor het leveren van de crappy camera). Naast deze prachtige prijs hebben we ook nog de 2e plaats publieksprijs gewonnen. Wat uiteindelijk maar 0,9% scheelde met die waar Birgit Schuurman in speelt. Wij zijn erg blij met deze waanzinnige opstekers. Het blijkt wederom dat JEUK deugd!

The Making of… (48hour filmproject)

JEUK heeft meegedaan aan het Amsterdams 48hours film project en dat hebben wij (en gaat men) geweten ook! Maandag 9 juni 2008 en Dinsdag 10 juni 2008 zijn de screenings. Helaas is het al uitverkocht! Maar JEUK zal JEUK niet zijn als wij jullie niet alvast een voorproefje laten zien!

Sit down, shut up and check it out!

http://www.dhrvanvessem.com/48h.html

JEUK

SPRAYCAN MASSACRE

Het grote JEUK interview

Heb je altijd alles willen weten over JEUK? Hun diepste geheimen, intiemste momenten, grootste frustraties, nachtelijke escapades, jeugdtrauma’s en nog veel meer?… Koop dan snel APART MAGAZINE. Een nieuw design/fashion/blabla blad wat vanaf 16 mei het licht gaat zien. Releaseparty vrijdag 16 mei in studio APART en het gerucht gaat dat JEUK ook aanwezig zal zijn!

JEUK op kunstvlaai 2008

PREVIEW:
all art at sometime was contemporary. by directly perceiving it the viewer has become super-contemporary. whether the built image is isotronic or anisotronic will in the end be irrelevant since the chain between doing and not doing is already broken. because  we  aim  to amalgate  the psychoanalytic with the perverse and the mythological, the works become vehicles through wich to contemplate the conflicts inherent to the processes of differentiation and the utopian promises of their reversal. it is therefore our philosophy that every artist who is the subject of a monograph should be presented in the simplest way possible,not in the coded language of art criticism, so that the worst that can happen is that you don’t like it.